Een karretje vol dozen

De Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed heeft een schat aan archiefmateriaal over het eigen gebouw, maar de meer dan 100 dozen staan in depot zonder catalogus. Ze zijn ook nog niet geselecteerd. De medewerkers van de dienst waren echter zeer bereidwillig om mij het materiaal te laten doorzoeken. Begin oktober heb ik daar voor het eerst gebruik van gemaakt.
De genummerde dozen staan in het depot keurig gerangschikt en op de ruggen staat globaal aangegeven wat er per doos in zit. Dat lijkt heel geordend, maar zodra de dozen opengaan blijken de waarschuwingen vooraf zeer terecht. Allerlei documenten zitten er dubbel in, ze zijn lang niet altijd chronologisch geordend en ook duikt er soms materiaal op dat duidelijk bij een ander dossier hoort. Maar fascinerend is het allemaal wel. Dit zijn de stukken waar je als journalist bij je dagelijks werk zelden zicht op hebt, inclusief notulen van vergaderingen waar met de hand geschreven notities zijn toegevoegd om het beoogde vervolg aan te geven. Ik heb er die eerste keer tien doorgekeken. Ze hoeven niet alle honderd: de dozen met variaties op tekeningen bijvoorbeeld zijn talrijk en voor dit onderzoek minder relevant.
Eén teaser dan, want nu maak ik je nieuwsgierig: een commentator van de Rijksgebouwendienst beoordeelt in 2002 het eerst programma van eisen voor de expositieruimte die de gemeente zal krijgen in het gebouw van de rijksdienst aan het Smallepad. Waarom staat er geen goederenlift vermeld, vraagt deze ambtenaar zich af. Goede vraag: het ontbreken van die goederenlift zal KAdE nog voor veel hoofdbrekens stellen.
Meedenken? Reageer per mail of Twitter.